Οι θάνατοι από καρδιά μπορεί να αποτελέσουν ένα πολύ μεγάλο μέρος των συνολικών θανάτων λόγω της γρίπης (30% έως 50%), σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική μελέτη, που συστήνει στους καρδιοπαθείς να εμβολιαστούν οπωσδήποτε.
Η έρευνα, υπό τους επιδημιολόγους σε θέματα μολυσματικών ασθενειών Σαρλότ Γουόρεν-Γκας και Άντριου Χέιγουορντ του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), η οποία δημοσιεύτηκε στο έγκυρο ιατρικό περιοδικό “Lancet Infectious Diseases”, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο και το Πρακτορείο Ρόιτερ, εκτιμά ότι ποσοστό 30% έως 50% των θανάτων κατά τα ξεσπάσματα γρίπης μπορεί να αποδοθεί σε καρδιοαγγειακά προβλήματα.
Ο υπολογισμός αυτός δεν συμπεριλαμβάνει εκτιμήσεις για τον ιό της τρέχουσας πανδημίας Η1ΝΙ, αλλά προκύπτει από την ανάλυση όλων των σημαντικών ξεσπασμάτων γρίπης μεταξύ 1932 και 2008. Οι επιστήμονες μελέτησαν όλες τις έρευνες που έχουν γίνει σε αυτή την χρονική περίοδο και καλύπτουν ολόκληρους πληθυσμούς χωρών και οι οποίες δείχνουν αύξηση των θανάτων λόγω καρδιάς, όταν κυκλοφορεί ιός της γρίπης.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ο ιός της γρίπης προκαλεί φλεγμονή και επιδρά στους μοριακούς μηχανισμούς που ελέγχουν την πήξη του αίματος, με συνέπεια να μπορεί να αποσταθεροποιήσει τις εναποθέσεις λίπους στα τοιχώματα των αρτηριών και έτσι να προκαλέσει την αποκόλληση θρόμβων που μπλοκάρουν την κυκλοφορία του αίματος.
Η μελέτη αναφέρει ότι αν και μέχρι σήμερα λίγες έρευνες έχουν γίνει για το κατά πόσον ο εμβολιασμός κατά της γρίπης βοηθά στην προστασία των καρδιοπαθών, τα περισσότερα διαθέσιμα μέχρι τώρα στοιχεία δείχνουν ότι όντως βοηθά. Γι’ αυτό, οι ερευνητές συστήνουν τον εμβολιασμό των ατόμων με γνωστά προβλήματα καρδιάς.
Οι χρόνιοι καρδιοπαθείς βρίσκονται ήδη μεταξύ των κατηγοριών των ατόμων που θα εμβολιαστούν κατά προτεραιότητα, όταν φτάσουν τα νέα εμβόλια κατά του ιού Η1ΝΙ της νέας γρίπης.
ΠΗΓΗ - kathimerini.gr
Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2009
Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2009
Νέα μορφή μαγνητικού ηλεκτρισμού .
Βρετανοί επιστήμονες έκαναν μια σημαντική ανακάλυψη στον τομέα της Φυσικής, καθώς για πρώτη φορά δημιούργησαν μια νέα μαγνητική μορφή ηλεκτρισμού, που αποκάλεσαν «μαγνητεκτρισμό». Πρόκειται για το μαγνητικό ισοδύναμο του ηλεκτρισμού, δηλαδή γα μαγνητικά φορτία που συμπεριφέρονται και αλληλεπιδρούν σαν ρεύμα, ακριβώς όπως τα ηλεκτρικά φορτία.
Η ανακάλυψη μπορεί, μεταξύ άλλων, να οδηγήσει μελλοντικά σε μια επαναστατική σμίκρυνση στις μαγνητικές μνήμες των ηλεκτρονικών υπολογιστών, αλλά μάλλον αποκλείεται να αντικαταστήσει τον ηλεκτρισμό ως πηγή ενέργειας.
Η ανακάλυψη έγινε από ομάδα επιστημόνων υπό τον καθηγητή Στιβ Μπάρνγουελ του Κέντρου Νανοτεχνολογίας του Λονδίνου και του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL) και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Nature», σύμφωνα με το BBC, τους «Τάιμς» του Λονδίνου και το New Scientist.
Η νέα επιστημονική έρευνα είναι η πρώτη που αξιοποίησε τα μαγνητικά μονόπολα που υπάρχουν σε ορισμένους κρυστάλλους. Η ύπαρξη των μαγνητικών «φορτίων» είχε προβλεφθεί εδώ και περίπου 70 χρόνια, αλλά ποτέ μέχρι σήμερα δεν είχε παρατηρηθεί στην πράξη. Πρώτος που είχε προτείνει ότι οι πόλοι ενός μαγνήτη μπορούν να υπάρξουν ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο, ήταν ο διάσημος βρετανός φυσικός Πολ Ντιράκ το 1931.
Οι βρετανοί ερευνητές έδειξαν ότι τα μαγνητικά μονόπολα μπορούν να δημιουργήσουν μια μορφή «μαγνητικού ρεύματος» σαν τον ηλεκτρισμό. Οι κανονικοί μαγνήτες έχουν πάντα «βόρειο» και «νότιο» πόλο σε όσα κομμάτια και αν κοπούν και δεν μεταφέρουν μαγνητικά «φορτία». Όμως τα μονόπολα (όπου ο βόρειος και ο νότιος πόλος δεν πάνε σαν ζευγάρι), που ανακαλύφθηκαν σε ορισμένους κρυστάλλους από δύο ανεξάρτητες επιστημονικές ομάδες φέτος το Σεπτέμβριο, μπορούν να μεταφέρουν τέτοια φορτία με τη μορφή «οιονεί σωματιδίων». Αυτοί οι κρύσταλλοι αποτελούνται από πυραμίδες φορτισμένων ατόμων (ιόντων), διευθετημένων έτσι που, όταν ψύχονται σε υπερβολικά χαμηλές θερμοκρασίες, εμφανίζουν μαγνητικά φορτία.
Η νέα βρετανική έρευνα έδειξε ότι αυτά τα οιονεί σωματίδια μαγνητικού φορτίου μπορούν να κινηθούν από κοινού, δημιουργώντας έτσι ένα μαγνητικό ρεύμα, ακριβώς όπως το ηλεκτρικό ρεύμα σχηματίζεται από τα κινούμενα ηλεκτρόνια. Αντίθετα με το ηλεκτρικό φορτίο των ηλεκτρονίων που είναι σταθερό, το μαγνητικό φορτίο των μονοπόλων κυμαίνεται ανάλογα με την θερμοκρασία και την πίεση στους κρυστάλλους.
Ο καθηγητής Μπάρνγουελ εκτίμησε ότι είναι μάλλον απίθανο η ανακάλυψη να οδηγήσει σε έναν νέο τρόπο παραγωγής ενέργειας και να αντικαταστήσει τον ηλεκτρισμό στο μέλλον, αν μη τι άλλο επειδή οι κρύσταλλοι πρέπει να ψυχθούν σε μείον 272 βαυθμούς Κελσίου, δηλαδή κοντά στο απόλυτο μηδέν. «Δεν πρόκειται να δούμε ένα μαγνητικό λαμπτήρα φωτισμού ή κάτι παρόμοιο», όπως είπε.
Όμως θεωρεί πολύ πιθανό να βρεθούν άλλες πρακτικές χρήσεις, π.χ. στα μαγνητικά αποθηκευτικά μέσα και στο αναδυόμενο πεδίο της σπιντρονικής τεχνολογίας, που φιλοδοξεί να αυξήσει κατακόρυφα την ταχύτητα των μελλοντικών υπολογιστών. Ορισμένοι αναλυτές εκτιμούν ότι θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα νέο πεδίο «μαγνητρονικής» τεχνολογίας για τη δημιουργία μνημών υπολογιστών σε νανοκλίμακα.
Η ανακάλυψη μπορεί, μεταξύ άλλων, να οδηγήσει μελλοντικά σε μια επαναστατική σμίκρυνση στις μαγνητικές μνήμες των ηλεκτρονικών υπολογιστών, αλλά μάλλον αποκλείεται να αντικαταστήσει τον ηλεκτρισμό ως πηγή ενέργειας.
Η ανακάλυψη έγινε από ομάδα επιστημόνων υπό τον καθηγητή Στιβ Μπάρνγουελ του Κέντρου Νανοτεχνολογίας του Λονδίνου και του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL) και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Nature», σύμφωνα με το BBC, τους «Τάιμς» του Λονδίνου και το New Scientist.
Η νέα επιστημονική έρευνα είναι η πρώτη που αξιοποίησε τα μαγνητικά μονόπολα που υπάρχουν σε ορισμένους κρυστάλλους. Η ύπαρξη των μαγνητικών «φορτίων» είχε προβλεφθεί εδώ και περίπου 70 χρόνια, αλλά ποτέ μέχρι σήμερα δεν είχε παρατηρηθεί στην πράξη. Πρώτος που είχε προτείνει ότι οι πόλοι ενός μαγνήτη μπορούν να υπάρξουν ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο, ήταν ο διάσημος βρετανός φυσικός Πολ Ντιράκ το 1931.
Οι βρετανοί ερευνητές έδειξαν ότι τα μαγνητικά μονόπολα μπορούν να δημιουργήσουν μια μορφή «μαγνητικού ρεύματος» σαν τον ηλεκτρισμό. Οι κανονικοί μαγνήτες έχουν πάντα «βόρειο» και «νότιο» πόλο σε όσα κομμάτια και αν κοπούν και δεν μεταφέρουν μαγνητικά «φορτία». Όμως τα μονόπολα (όπου ο βόρειος και ο νότιος πόλος δεν πάνε σαν ζευγάρι), που ανακαλύφθηκαν σε ορισμένους κρυστάλλους από δύο ανεξάρτητες επιστημονικές ομάδες φέτος το Σεπτέμβριο, μπορούν να μεταφέρουν τέτοια φορτία με τη μορφή «οιονεί σωματιδίων». Αυτοί οι κρύσταλλοι αποτελούνται από πυραμίδες φορτισμένων ατόμων (ιόντων), διευθετημένων έτσι που, όταν ψύχονται σε υπερβολικά χαμηλές θερμοκρασίες, εμφανίζουν μαγνητικά φορτία.
Η νέα βρετανική έρευνα έδειξε ότι αυτά τα οιονεί σωματίδια μαγνητικού φορτίου μπορούν να κινηθούν από κοινού, δημιουργώντας έτσι ένα μαγνητικό ρεύμα, ακριβώς όπως το ηλεκτρικό ρεύμα σχηματίζεται από τα κινούμενα ηλεκτρόνια. Αντίθετα με το ηλεκτρικό φορτίο των ηλεκτρονίων που είναι σταθερό, το μαγνητικό φορτίο των μονοπόλων κυμαίνεται ανάλογα με την θερμοκρασία και την πίεση στους κρυστάλλους.
Ο καθηγητής Μπάρνγουελ εκτίμησε ότι είναι μάλλον απίθανο η ανακάλυψη να οδηγήσει σε έναν νέο τρόπο παραγωγής ενέργειας και να αντικαταστήσει τον ηλεκτρισμό στο μέλλον, αν μη τι άλλο επειδή οι κρύσταλλοι πρέπει να ψυχθούν σε μείον 272 βαυθμούς Κελσίου, δηλαδή κοντά στο απόλυτο μηδέν. «Δεν πρόκειται να δούμε ένα μαγνητικό λαμπτήρα φωτισμού ή κάτι παρόμοιο», όπως είπε.
Όμως θεωρεί πολύ πιθανό να βρεθούν άλλες πρακτικές χρήσεις, π.χ. στα μαγνητικά αποθηκευτικά μέσα και στο αναδυόμενο πεδίο της σπιντρονικής τεχνολογίας, που φιλοδοξεί να αυξήσει κατακόρυφα την ταχύτητα των μελλοντικών υπολογιστών. Ορισμένοι αναλυτές εκτιμούν ότι θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα νέο πεδίο «μαγνητρονικής» τεχνολογίας για τη δημιουργία μνημών υπολογιστών σε νανοκλίμακα.
Έως το Ισραήλ έφτασε το τσουνάμι του ηφαιστείου της Σαντορίνης .
Η καταστροφική έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης προκάλεσε ένα τεράστιο τσουνάμι που σάρωσε την Ανατολική Μεσόγειο και έφτασε μέχρι τις ακτές του σημερινού Ισραήλ, σύμφωνα με μια νέα έρευνα ισραηλινών, αμερικανών και καναδών επιστημόνων.
Η έκρηξη, μια από τις μεγαλύτερες της αρχαιότητας, υπολογίζεται ότι έγινε μεταξύ του 1630 π.Χ και του 1550 π.Χ. και κατέστρεψε τον Μινωικό πολιτισμό, ενώ μπορεί επίσης να ενέπνευσε τον πλατωνικό μύθο της Ατλαντίδας.
Σύμφωνα με τη νέα διεθνή γεωλογική έρευνα, το τσουνάμι ίσως ήταν τόσο ισχυρό, που ταξίδεψε περίπου 1.000 χλμ. από τη Σαντορίνη για να φτάσει στις πιο μακρινές ακτές της Ανατολικής Μεσογείου, εναποθέτοντας ένα στρώμα φερτών υλών, πάχους άνω των 40 εκατοστών, στις ακτές του σημερινού Ισραήλ.
Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο τεύχος Οκτωβρίου του περιοδικού «Geology» (Γεωλογία) της Γεωλογικής Εταιρίας της Αμερικής, έγινε από ομάδα επιστημόνων υπό τη θαλάσσια γεω-αρχαιολόγο Μπέβερλι Γκούντμαν-Τσερνόφ του Διαπανεπιστημιακού Ινστιτούτου Θαλασσίων Επιστημών στο Εϊλάτ του Ισραήλ.
Οι ερευνητές ερεύνησαν σε βάθος 10- 20 μέτρων στα ανοιχτά της ακτής της Καισάρειας στο Ισραήλ και συνέλλεξαν δείγματα από το βυθό, τα οποία ανέλυσαν. Μέσα σε αυτά βρήκαν στοιχεία για φερτές ύλες και ιζήματα πάχους περίπου 40 εκατοστών, τα οποία εναποτέθηκαν από το τσουνάμι, περίπου την εποχή που εκτιμάται ότι εξερράγη το ηφαίστειο του Αιγαίου.
Η ανακάλυψη έγινε τυχαία, καθώς οι επιστήμονες μελετούσαν το βυθό για να προσδιορίσουν τις αιτίες καταστροφής του αρχαίου λιμανιού της Καισάρειας, πιθανότατα από σεισμούς και τσουνάμι. Οι ερευνητές βρήκαν ίχνη από δύο μεταγένεστερα τσουνάμι (ένα της ρωμαϊκής κι ένα της βυζαντινής εποχής) και τελικά πρόσεξαν ότι υπήρχαν σαφείς ενδείξεις για ένα ακόμα αρχαιότερο τσουνάμι, που συνέδεσαν με το ηφαίστειο της Σαντορίνης.
Οι επιστήμονες σκοπεύουν να κάνουν νέες έρευνες πλησιέστερα στη Σαντορίνη, όπως στην Κρήτη και στις μικρασιατικές ακτές της Τουρκίας. Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι η κατανόηση του τσουνάμι της Σαντορίνης και της δυνητικής καταστροφικότητας μιας ηφαιστειακής έκρηξης θα βοηθήσουν την καλύτερη προετοιμασία των παράκτιων περιοχών για ένα πιθανό μελλοντικό συμβάν, με δεδομένο ότι οι ακτές της Ανατολικής Μεσογείου είναι πυκνοκατοικημένες και διαθέτουν ευαίσθητες υποδομές, όπως σταθμούς ηλεκτρικής ενέργειας.
Σύμφωνα με το Live Science, η Μπέβερλι Γκούντμαν εκτίμησε ότι στο μέλλον δεν μπορεί να αποκλειστεί ένα μελλοντικό μεγάλο τσουνάμι στην περιοχή.
Η έκρηξη, μια από τις μεγαλύτερες της αρχαιότητας, υπολογίζεται ότι έγινε μεταξύ του 1630 π.Χ και του 1550 π.Χ. και κατέστρεψε τον Μινωικό πολιτισμό, ενώ μπορεί επίσης να ενέπνευσε τον πλατωνικό μύθο της Ατλαντίδας.
Σύμφωνα με τη νέα διεθνή γεωλογική έρευνα, το τσουνάμι ίσως ήταν τόσο ισχυρό, που ταξίδεψε περίπου 1.000 χλμ. από τη Σαντορίνη για να φτάσει στις πιο μακρινές ακτές της Ανατολικής Μεσογείου, εναποθέτοντας ένα στρώμα φερτών υλών, πάχους άνω των 40 εκατοστών, στις ακτές του σημερινού Ισραήλ.
Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο τεύχος Οκτωβρίου του περιοδικού «Geology» (Γεωλογία) της Γεωλογικής Εταιρίας της Αμερικής, έγινε από ομάδα επιστημόνων υπό τη θαλάσσια γεω-αρχαιολόγο Μπέβερλι Γκούντμαν-Τσερνόφ του Διαπανεπιστημιακού Ινστιτούτου Θαλασσίων Επιστημών στο Εϊλάτ του Ισραήλ.
Οι ερευνητές ερεύνησαν σε βάθος 10- 20 μέτρων στα ανοιχτά της ακτής της Καισάρειας στο Ισραήλ και συνέλλεξαν δείγματα από το βυθό, τα οποία ανέλυσαν. Μέσα σε αυτά βρήκαν στοιχεία για φερτές ύλες και ιζήματα πάχους περίπου 40 εκατοστών, τα οποία εναποτέθηκαν από το τσουνάμι, περίπου την εποχή που εκτιμάται ότι εξερράγη το ηφαίστειο του Αιγαίου.
Η ανακάλυψη έγινε τυχαία, καθώς οι επιστήμονες μελετούσαν το βυθό για να προσδιορίσουν τις αιτίες καταστροφής του αρχαίου λιμανιού της Καισάρειας, πιθανότατα από σεισμούς και τσουνάμι. Οι ερευνητές βρήκαν ίχνη από δύο μεταγένεστερα τσουνάμι (ένα της ρωμαϊκής κι ένα της βυζαντινής εποχής) και τελικά πρόσεξαν ότι υπήρχαν σαφείς ενδείξεις για ένα ακόμα αρχαιότερο τσουνάμι, που συνέδεσαν με το ηφαίστειο της Σαντορίνης.
Οι επιστήμονες σκοπεύουν να κάνουν νέες έρευνες πλησιέστερα στη Σαντορίνη, όπως στην Κρήτη και στις μικρασιατικές ακτές της Τουρκίας. Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι η κατανόηση του τσουνάμι της Σαντορίνης και της δυνητικής καταστροφικότητας μιας ηφαιστειακής έκρηξης θα βοηθήσουν την καλύτερη προετοιμασία των παράκτιων περιοχών για ένα πιθανό μελλοντικό συμβάν, με δεδομένο ότι οι ακτές της Ανατολικής Μεσογείου είναι πυκνοκατοικημένες και διαθέτουν ευαίσθητες υποδομές, όπως σταθμούς ηλεκτρικής ενέργειας.
Σύμφωνα με το Live Science, η Μπέβερλι Γκούντμαν εκτίμησε ότι στο μέλλον δεν μπορεί να αποκλειστεί ένα μελλοντικό μεγάλο τσουνάμι στην περιοχή.
Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2009
Πώς το διοξείδιο του άνθρακα δίνει γεύση στα αναψυκτικά.
Γιατί πολλά αναψυκτικά περιέχουν διοξείδιο του άνθρακα, αφού η ανθρώπινη γλώσσα δεν έχει γνωστό υποδοχέα που να ανιχνεύει το αέριο;
Επειδή το CO2 ενεργοποιεί τον υποδοχέα του ξινού μέσω ενός ασυνήθιστου, άγνωστου μέχρι σήμερα μηχανισμού, αναφέρουν Αμερικανοί ερευνητές στο περιοδικό Science.
Η ανθρώπινη γλώσσα υποτίθεται ότι αντιλαμβάνεται μόνο πέντε γεύσεις: γλυκό, πικρό, ξινό, αλμυρό και ουμάμι (τη γεύση του γλουταμινικού μονονάτριου, μιας ουσίας που χρησιμοποιείται ευρέως ως ενισχυτικό γεύσης).
Εξάλλου, η εντύπωση ότι η ιδιαίτερη γεύση των ανθρακούχων αναψυκτικών οφείλεται στο σπάσιμο των φυσαλίδων είναι λανθασμένη: η γεύση θα ήταν ίδια ακόμα κι αν έπινε κανείς μια γουλιά μέσα σε θάλαμο πίεσης, όπου το αέριο θα παρέμενε διαλυμένο και δεν θα σχημάτιζε καν φυσαλίδες.
Λύση στο μυστήριο της γεύσης των ανθρακούχων ποτών δίνουν τώρα ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο και των αμερικανικών Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας.
Οι ερευνητές εργάστηκαν με ποντίκια, των οποίων η αίσθηση της γεύσης είναι όμοια με την ανθρώπινη. Τους έδωσαν να πιουν μικρές γουλιές σόδας ή αέριου διοξειδίου του άνθρακα και κατέγραψαν τα σήματα που έστελνε η γλώσσα στον εγκέφαλό τους.
Η σόδα και το αέριο CO2 έδωσαν ίδια αποτελέσματα. Όταν όμως οι ερευνητές επανέλαβαν το πείραμα με γενετικά τροποποιημένα ποντίκια, από τα οποία απουσίαζαν οι υποδοχείς του ξινού, τα επίμαχα ηλεκτρικά σήματα εξαφανίστηκαν.
Περαιτέρω εργαστηριακές μελέτες αποκάλυψαν ότι ο υποδοχέας του ξινού φέρει στην επιφάνειά του ένα ένζυμο (την καρβονική ανυδράση 4) το οποίο ενεργοποιείται από τα μόρια διοξειδίου του άνθρακα.
Το ένζυμο απενεργοποιείται από την ουσία ακεταζολαμίδη, η οποία αποδεικνύεται ότι έχει την εντυπωσιακή ιδιότητα να κάνει τα ανθρακούχα αναψυκτικά να φαίνονται μη ανθρακούχα.
Πάντως η ιδιαίτερη αίσθηση που αφήνουν στη γλώσσα τα ανθρακούχα αναψυκτικά οφείλεται και στο γεγονός ότι το CO2 ενεργοποιεί και τους υποδοχής της αφής στο στόμα.
Επειδή το CO2 ενεργοποιεί τον υποδοχέα του ξινού μέσω ενός ασυνήθιστου, άγνωστου μέχρι σήμερα μηχανισμού, αναφέρουν Αμερικανοί ερευνητές στο περιοδικό Science.
Η ανθρώπινη γλώσσα υποτίθεται ότι αντιλαμβάνεται μόνο πέντε γεύσεις: γλυκό, πικρό, ξινό, αλμυρό και ουμάμι (τη γεύση του γλουταμινικού μονονάτριου, μιας ουσίας που χρησιμοποιείται ευρέως ως ενισχυτικό γεύσης).
Εξάλλου, η εντύπωση ότι η ιδιαίτερη γεύση των ανθρακούχων αναψυκτικών οφείλεται στο σπάσιμο των φυσαλίδων είναι λανθασμένη: η γεύση θα ήταν ίδια ακόμα κι αν έπινε κανείς μια γουλιά μέσα σε θάλαμο πίεσης, όπου το αέριο θα παρέμενε διαλυμένο και δεν θα σχημάτιζε καν φυσαλίδες.
Λύση στο μυστήριο της γεύσης των ανθρακούχων ποτών δίνουν τώρα ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο και των αμερικανικών Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας.
Οι ερευνητές εργάστηκαν με ποντίκια, των οποίων η αίσθηση της γεύσης είναι όμοια με την ανθρώπινη. Τους έδωσαν να πιουν μικρές γουλιές σόδας ή αέριου διοξειδίου του άνθρακα και κατέγραψαν τα σήματα που έστελνε η γλώσσα στον εγκέφαλό τους.
Η σόδα και το αέριο CO2 έδωσαν ίδια αποτελέσματα. Όταν όμως οι ερευνητές επανέλαβαν το πείραμα με γενετικά τροποποιημένα ποντίκια, από τα οποία απουσίαζαν οι υποδοχείς του ξινού, τα επίμαχα ηλεκτρικά σήματα εξαφανίστηκαν.
Περαιτέρω εργαστηριακές μελέτες αποκάλυψαν ότι ο υποδοχέας του ξινού φέρει στην επιφάνειά του ένα ένζυμο (την καρβονική ανυδράση 4) το οποίο ενεργοποιείται από τα μόρια διοξειδίου του άνθρακα.
Το ένζυμο απενεργοποιείται από την ουσία ακεταζολαμίδη, η οποία αποδεικνύεται ότι έχει την εντυπωσιακή ιδιότητα να κάνει τα ανθρακούχα αναψυκτικά να φαίνονται μη ανθρακούχα.
Πάντως η ιδιαίτερη αίσθηση που αφήνουν στη γλώσσα τα ανθρακούχα αναψυκτικά οφείλεται και στο γεγονός ότι το CO2 ενεργοποιεί και τους υποδοχής της αφής στο στόμα.
ΕΠΙΣΤΗΜΗ - Ηλεκτρομαγνητική «μαύρη τρύπα» καταπίνει το φως
Μια συσκευή κατασκευασμένη από εξωτικά υλικά μπορεί να απορροφά την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία όπως οι μαύρες τρύπες, ανακοίνωσαν Κινέζοι φυσικοί. Η φορητή «τρύπα» προς το παρόν καταπίνει μόνο μικροκύματα, θα μπορούσε όμως να βελτιωθεί ώστε να παγιδεύει και το ορατό το φως και να παράγει ηλιακή ενέργεια.
Η συσκευή που αναπτύχθηκε στο Πανεπιστήμιο του Νανζίνγκ είναι μία ακόμα εντυπωσιακή εφαρμογή των λεγόμενων «μεταϋλικών», υλικών που έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε η μικροδομή τους να εκτρέπει το φως με συγκεκριμένο τρόπο.
Τέτοια μεταϋλικά έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία ενός πειραματικού «μανδύα» που κάνει αόρατο στα μικροκύματα οτιδήποτε καλύπτει.
Η νέα συσκευή παγιδεύει το φως όπως οι μαύρες τρύπες, διαφέρει όμως πολύ από τα κοσμικά τέρατα που έχουν μάζα εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη του Ήλιου και παγιδεύουν όχι μόνο το φως αλλά και οποιοδήποτε διερχόμενο αντικείμενο.
Η ηλεκτρομαγνητική μαύρη τρύπα απορροφά το φως όχι με το βαρυτικό της πεδίο, αλλά επηρεάζοντας το ηλεκτρικό και το μαγνητικό πεδίο των μικροκυμάτων.
Η πειραματική διάταξη αποτελείται από 60 μεταλλικούς «συντονιστές» σε μορφή ομόκεντρων κύκλων. Τα εξωτερικά στρώματα εκτρέπουν το φως προς το κέντρο του κύκλου με σπειροειδή τροχιά, ενώ οι 20 εσωτερικοί συντονιστές απορροφούν την ακτινοβολία (ένθετη αριστερά) και τη μετατρέπουν σε θερμότητα.
Αυτό σημαίνει ότι αν κανείς κοιτούσε τη συσκευή με όραση μικροκυμάτων, το μόνο που θα έβλεπε θα ήταν ένας κατάμαυρος κύκλος.
«Το φως που πέφτει στον πυρήνα απορροφάται εντελώς» αναφέρει στο δικτυακό τόπο του περιοδικού Nature ο Δρ Τιε Ζουν Κούι, εφευρέτης της συσκευής μαζί με τον Δρ Κιανγκ Τσεν.
Οι δύο ερευνητές είναι αισιόδοξοι για την πορεία των ερευνών τους και ελπίζουν ότι μέχρι τα τέλη του έτους θα έχουν έτοιμη μια βελτιωμένη μαύρη τρύπα που απορροφά ακτινοβολία και στο ορατό τμήμα του φάσματος.
Η μελέτη δημοσιεύεται στον διακομιστή επιστημονικών άρθρων ArXiv.
Η συσκευή που αναπτύχθηκε στο Πανεπιστήμιο του Νανζίνγκ είναι μία ακόμα εντυπωσιακή εφαρμογή των λεγόμενων «μεταϋλικών», υλικών που έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε η μικροδομή τους να εκτρέπει το φως με συγκεκριμένο τρόπο.
Τέτοια μεταϋλικά έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία ενός πειραματικού «μανδύα» που κάνει αόρατο στα μικροκύματα οτιδήποτε καλύπτει.
Η νέα συσκευή παγιδεύει το φως όπως οι μαύρες τρύπες, διαφέρει όμως πολύ από τα κοσμικά τέρατα που έχουν μάζα εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη του Ήλιου και παγιδεύουν όχι μόνο το φως αλλά και οποιοδήποτε διερχόμενο αντικείμενο.
Η ηλεκτρομαγνητική μαύρη τρύπα απορροφά το φως όχι με το βαρυτικό της πεδίο, αλλά επηρεάζοντας το ηλεκτρικό και το μαγνητικό πεδίο των μικροκυμάτων.
Η πειραματική διάταξη αποτελείται από 60 μεταλλικούς «συντονιστές» σε μορφή ομόκεντρων κύκλων. Τα εξωτερικά στρώματα εκτρέπουν το φως προς το κέντρο του κύκλου με σπειροειδή τροχιά, ενώ οι 20 εσωτερικοί συντονιστές απορροφούν την ακτινοβολία (ένθετη αριστερά) και τη μετατρέπουν σε θερμότητα.
Αυτό σημαίνει ότι αν κανείς κοιτούσε τη συσκευή με όραση μικροκυμάτων, το μόνο που θα έβλεπε θα ήταν ένας κατάμαυρος κύκλος.
«Το φως που πέφτει στον πυρήνα απορροφάται εντελώς» αναφέρει στο δικτυακό τόπο του περιοδικού Nature ο Δρ Τιε Ζουν Κούι, εφευρέτης της συσκευής μαζί με τον Δρ Κιανγκ Τσεν.
Οι δύο ερευνητές είναι αισιόδοξοι για την πορεία των ερευνών τους και ελπίζουν ότι μέχρι τα τέλη του έτους θα έχουν έτοιμη μια βελτιωμένη μαύρη τρύπα που απορροφά ακτινοβολία και στο ορατό τμήμα του φάσματος.
Η μελέτη δημοσιεύεται στον διακομιστή επιστημονικών άρθρων ArXiv.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)